به آیندگان می نگرم

که گذشته ام ویرانه ایست

اکنون که از خود می نویسم

سکوتم فریاد رنجش از "طعم تلخ خسران" است

آه

در خزان می زیستم

در انتظار ایثار این بت رو به زوال

افسوس ،افسوس

به مهتاب دلخوش بودم

ولی

ایامی در همین نزدیکی

غروب آستانه ها بود

:: التماس دعا





برچسب ها :
عشق ,  درد و دل ,  امید ,  آستانه ها ,  شروع دوباره ,  سفر از من به من ,