رخ بنما خورشید من
در امتداد خاکی انحطاط ایستاده ام
بتاب تا امید جوانه بزند
اشک هایم به پاکی برف آب شده در آغاز بهار است
به استواری کوه می نازم
که جویبار را در آغوش پر سخاوت خود جا داده است
این جویباران آفتاب می خواهند
برای نو شدن
برای جان گرفتن
راهی شدن
برای سیراب کردن شالیزارها
برای ترسیم لبخند ،بر چهره ی کشاورزان خسته ای که در کنار جویباران به انتظار نشسته اند
درد زمستان دارم

بتاب

.................................................................

پی نوشت : آیه های 17 و 18 سوره النساء:

إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوَءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِن قَرِیبٍ فَأُوْلَئِكَ یَتُوبُ اللّهُ عَلَیْهِمْ وَكَانَ اللّهُ عَلِیمًا حَكِیمًا ﴿۱۷﴾
توبه نزد خداوند تنها براى كسانى است كه از روى نادانى مرتكب گناه مى‏شوند سپس به زودى توبه مى‏كنند اینانند كه خدا توبه‏شان را مى‏پذیرد و خداوند داناى حكیم است (۱۷)
وَلَیْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السَّیِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّی تُبْتُ الآنَ وَلاَ الَّذِینَ یَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُوْلَئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِیمًا ﴿۱۸﴾
و توبه كسانى كه گناه مى‏كنند تا وقتى كه مرگ یكى از ایشان دررسد مى‏گوید اكنون توبه كردم پذیرفته نیست و [نیز توبه] كسانى كه در حال كفر مى‏میرند پذیرفته نخواهد بود آنانند كه برایشان عذابى دردناك آماده كرده‏ایم (۱۸)





برچسب ها :
بغض ,  اشک ,  امید ,  انتظار ,  خورشید من صاحب الزمان(عج) ,  درد و دل ,  تنهایی ,  قرآن مجید ,  انس با قرآن ,