پندار ما این است که 

ما مانده ایم و شهدا رفته اند

اما حقیقت آن است که

زمان ما را با خود برده است

و شهدا مانده اند

:: شهید سید مرتضی آوینی

...

..................................................

:: پی نوشت 1:

یه چند روزی هستش به خاطر فوت یکی از نزدیکانمون اومدم خونه.پدرم نزدیکای 50 سالگیشه و از 5 سالگی سر یک صانحه ای دستش دچار نقص شده و این مسئله سبب معلولیتش شده.امروز می دیدم کارهای سخت جسمی رو که حتی من قادر به انجامشون نبودم رو یک تنه انجام می داد.خیلی بهش مدیونم ،خیلی دوستش دارم و به خاطر داشتنش خدا رو شکر می کنم.

این فکر که معلولیت انتهای زندگی هستش و انزوا و محدودیت می آره به نظر من تصور درستی نیست.خداوند به انسان نعمت های زیادی داره و در تمام این نعمت ها حکمت هایی هست.

ما بچه های امروزی خیلی دوریم از مفاهیمی که در اطراف ما زندگی می کنن.خیلی از آدمها تجلی یک مفهوم اند.چه خوبه که تجلی نعمت و زیبایی و حکمت باشند و همه مون سعی بکنیم باشیم.متاسفانه بسیاری از ماها تکلیف مدار نیستیم.یا دوست نداریم به تکالیف انسانی خودمون اصلا فکر بکنیم.خیلی از صورت مسئله ها پاک می شن.بدون اینکه حتی فقط یکبار خونده بشن.

سلامتی نعمت بزرگیه.کاش قدر بدونیم.خیلی بیشتر از قبل

:: پی نوشت 2:

شهید همت :

زمان بازرگان به ما برچسب چریك زدند، زمان بنی‌صدر هم برچسب منافق، الان هم برچسب خشك مقدس و تحجر، هر قدمی كه در راه خدا و بندگان مستضعف او برداشتیم برچسب‌بارانمان كردند، حالا روزی ده برچسب دشت می‌كنیم اما بسیجیان دلسرد نباشید! حاشا كه بچه بسیجی میدان را خالی كند.

:: عکس نوشت:

عباس علمدار حسین(ع)





برچسب ها :
آوینی نوشت ,  شهید آوینی ,  حرف آخر ,