خواندم
لحظه ای که نگاهم از عاطفه لبریز بود
امید را
نشانه ها را
که می آیی
نگاه ملتمسم روی نوشته های کتاب می چرخید
کتاب را زمین گذاشتم
فقط برای آرامش
که نخواهم توانست ...
در اندیشه بودم که
به خاطر آوردم
أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ ...

..................................................................

:: پی نوشت:
آیه های 36 و 37 سوره زمر:
أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ وَیُخَوِّفُونَکَ بِالَّذِینَ مِن دُونِهِ وَمَن یُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ ﴿36﴾
آیا خدا کفایت‏کننده بنده‏اش نیست و [کافران] تو را از آنها که غیر اویند مى‏ترسانند و هر که را خدا گمراه گرداند برایش راهبرى نیست (36)
وَمَن یَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّضِلٍّ أَلَیْسَ اللَّهُ بِعَزِیزٍ ذِی انتِقَامٍ ﴿37﴾
و هر که را خدا هدایت کند گمراه‏کننده‏اى ندارد مگر خدا نیست که نیرومند کیفرخواه است (37)




برچسب ها :
تنهایی ,  امید ,  توکل ,  استعانت ,  عشق ,