چرا باید فکر کنیم مهدوی بودن و در مسیر ولایت حرکت کردن متوجه و گروه و دسته خاصی می شه.اصلا مگه می شه ابراز ارادت رو محدود به دسته خاصی کرد؟ مطمئنا خوب مطلق امام زمان(عج) برای هر ذهن اندیشه گری جذابه.البته که از شیفتگی تا وصل مسیر طولانی ای وجود داره (گاهی به اندازه طول عمر فرد).مطمئنا فرد از رسیدن تفکر خودش به تفکر مهدوی کامل مسیر پر پیچ و خمی رو در پیش داره.
برای رسیدن به حدی از خوشبختی مورد انتظار خودمون ،انتظار می ره هر چه سریع تر در حد توان خودمون(علارغم اشتباهات و ضعف و قوت های متفاوتمون) در مسیر مهدویت قدم برداریم وهمیشه سعی داشته باشیم نقص های خودمون رو برطرف کنیم.
آسیب شناسی ورود به این مسیر بسیار باید مورد توجه قرار بگیره.خصوصا این که شیفته گان مسیر درست زندگی هم اکثرا از قشر جوان هستن و در معرض کینه و دشمنی های بسیاری قرار دارن و همچنین با دامنه اطلاعات و آگاهی های کمتری هستن ؛باید هوشیارتر باشن و ایمان خودشون رو بیشتر تقویت کنن.
در نظر داشته باشید متاسفانه در گوشه کناری از جامعه اسلامی خودمون هم دیده می شه جای خوب و بد واقعا عوض شده و جهت گیری پیرامون این موضوع کینه هایی رو هم به دنبال داره.که از آسیب های قرارگرفتن در مسیر خوشبختی مهدویه.
پ ن : البته اگه آسیبی هم دامن گیر انسان بشه در اون هم همیشه خیری است.بسیاری از این گرفتاری ها به آدم می فهمونه تا جایی که می تونه نباید بلغزه و خطا داشته باشه.و خطر لغزش رو به انسان یادآوری می کنه.




برچسب ها :
خوشبختی مهدوی ,  انتظار ,  مهدویت ,