نقص کار کجاست؟چرا این همه لغزیدیم ،که این همه تنزل کردیم ،و الان تو این حالتیم.خیلی وقتها اشتباه می کنیم و خیلی از چیزهایی که ساختیم یا برامون ساختن ،تو یک چشم به هم زدن فرو می ریزه.
گاهی وقتها یه فریب پشت مسئله بوده ،یا یه تردید ،یه دو راهی که باید ازش سربلند رد می شدیم.اشتباه کردیم.خیلی راحت اشتباه کردیم.اشتباهاتمون رو با یه لبخند و یک سر تکان دادن بستیم به جوونیمون و هر روز با صد تا استدلال توجیهشون کردیم.
فکر می کردیم که عقل کلیم و باید تئوری هایی رو که بادها برامون می آرن! عملیاتی کنیم.نشستیم واسه خودمون بریدیم و دوختیم و انجام دادیم ولی نشد.کار برعکس شد.چیزی که موند ،اهانت بود و تنفر و ...
ولی خوب لطف خدا بود ،خانواده بود.تکیه کردیم بهشون و بلند شدیم.اومدیم نشستیم ،گفتیم بهشون درباره این مسئله با ما صحبت نکنید.ما خودمون می دونیم چی به صلاحمونه.و دیوارهای احترام رو هر روز تخریب کردیم و دیوارها کوتاه تر شدن.دیوارهایی که محافظ خودمون بودن.
زمان که گذشت فرق کردیم ،خیلی فرق کردیم.خیلی چیزها رو نمی شد تغییر داد.ما سعی کردیم کاری بکنیم که در حد اون نبودیم.الان می دونیم اشتباه کردیم.ولی کی رو داره برگرده؟ کی می تونه برگرده بگه اشتباه کردم.
الان حتی روی برگشت نداریم.برگردیم و بگیم به خونواده هامون ،ما اشتباه کردیم.شما راست می گفتین.
ای کاش حداقل این تفکراتی رو که الان به دست آوردیم و اسمش رو گذاشتیم بصیرت و ولایت پذیری ،قبل از اشتباه کردن درصدی از اون رو داشتیم.

...
.........................................
:: پی نوشت 1:
نوشتار بالا واسه دل خودم بود.اینجا گذاشتم که شما هم بخونین.شاید بتونید واسه خودتونم تعمیمش بدین.
:: پی نوشت 2:
چرا نسل ما باید وارث "همت" ها باشه ،چرا ما باید بشیم ادامه راه باکری و خرازی و باقری؟ ما نسل بی بصیرت که یه عمره چشمامونو بستیم نشستیم جلو مانیتورامون و داریم حماقت می نویسیم اونم با ه دو چشم.جاهایی می ریم که جای ما اونجا نیست.کارهایی انجام می دیم که در شأن ما نیست.حد و حدود همه چیز رو فراموش می کنیم و مسائل مختلف رو همچین با هم قاطی می کنیم که خودمون هم داخلش گم می شیم.
این قدر پرداختیم به جزئیات که اصول کنار رفتیم.این قدر ابزارها برامون هدف شدن که راه مون رو فراموش کردیم.این روزها بیش تر از همیشه بصیرت لازم داریم تا بتونیم انتخاب های بزرگ داشته باشیم.ولی ...
:: پی نوشت 3:
این روزها من هیچ چی نیستم ،جز یه موجود گیج و گم شده که با تمام وجود شرمنده رهبرش شده.شرمنده شده.شرمنده شده.شرمنده شده

کلیک کنید
:: پی نوشت 4:
امام جواد  :   
المؤمنُ یَحتاجُ إلى تَوفیقٍ مِن اللّه ِ ، و واعِظٍ مِن نَفسِهِ ، و قَبولٍ مِمَّن یَنصَحُهُ ( تحف العقول ، ص 457)
 مؤمن به توفیق خدا و داشتن پند گویى درونى و خوى نصیحت پذیرى از كسى كه او را نصیحت مى كند، نیاز دارد.




برچسب ها :
شب نوشت ,  درد دل ,