تقدیم به پیشگاه آقا امام زمان (عج)

فاطمیه ،برد من را مادرم ،از کجا باید نوشت؟
امتداد این سخن ،از کربلا باید نوشت
درد پهلوی شکسته را ،حسین فهمیده بود
از سقوط خیمه ها ،از نیزه ها باید نوشت

قلب من آسوده نیست ،با من مدارا می کند 
باز هم از هر دری ،میخ را وا می کند 
شب دراز و کوچه تاریک ،اینها افسانه نیست 
آن چه در با مادرم زهرای تنها می کند 
............................................
:: پی نوشت :
پاکدامنی هرکس به اندازه غیرتش است یعنی
آدم هایی که عفت ندارند ، مردانی که بی عفتند ، بی غیرتند .
آدم بی عفت که نسبت به ناموس دیگران عفت ندارد ، اگـر
خودش نسبت به ناموس خودش غیرت میداشت محال بود که عفت نداشته باشد .
هرجا که شما آدم ناپاک و بی عفتی پیدا کردید بدانید که
حس غیرت نسبت به ناموس خودش هم در او مرده است .
"شهید مطهری  ،فلسفه اخلاق ،ص ۱۲۸"





برچسب ها :
فاطمیه ,  زهرا(س) ,  دل نوشته ,  درد دل ,