اول نوشت :
برادری را از شرمندگی خواهرش بیرون آوریم

کلیک کنید
..............................................
تعریف اخلاص: اخلاص ضد ریا است و آن عبارت است از خالص ساختن قصد از غیرخدا .
امام صادق(علیه السلام) مى‏فرمایند: «لابد للعبد من خالص النیه فى کل حرکه و سکون اذ لو لم یکن بهذا المعنى یکون غافلاً والغافلون قد وصفهم‏الله تعالى بقوله: ان هم الا کالانعام بل هم اضلّ و قال: اولئک هم الغافلون...؛ شرط بندگی خدا این است که در هر حرکت و سکونى نیتش رابرای خدا خالص سازد زیرا اگر چنین نکند، غافل است و غافلان را خداوند تعالى اینگونه توصیف فرموده: اینان مانند چهارپایان بلکه گمراه ‏تر هستند و نیز فرموده: اینان همان کسانى هستند که غافلند»، (میزان‏ الحکمه، محمد محمدى رى‏شهرى، ج 3، روایت 4748)
مراحل اخلاص :
1- اخلاص در نیت:
اخلاص در این مرحله، به معنی خالص نمودن نیت از هرگونه شائبه شرک و ریا و اهداف غیر الهی است. انسان در زندگی خود سر دو راهی انتخاب به سر می برد، راهی به سوی معنویت، باطن هستی و خدای متعال و راهی به سوی دنیا، ظاهر هستی و جهت مادی حیات.
پیراستن نفس آن است که از همه تعلقات و انگیزه‏هاى غیر الهى جدا شود و همه اعمال را براى خدا انجام دهد، در روایتى از پیامبر (صلی الله علیه وآله) خطاب به ابوذر آمده است:
«...و ما بلغ عبد حقیقةالاخلاص حتى لایحب ان یحمد على شى‏ء من عمل ‏للَّه.» بنده هرگز به حقیقت اخلاص نمى‏رسد، جز آن که دوست نداشته باشد او را بر عمل خدایى، بستایند (بحارالانوار، ج 82، ص 204 )
اولیاء الهی نه تنها نیت خویش را از انگیزه های دنیوی و مادی تخلیه می نمودند، بلکه حتی انگیزه عبادت خود را از ترس از جهنم و طمع بهشت نیز خالص می ساختند. آنها تنها و تنها خدای را از روی محبت و به این دلیل که شایسته عبادت است، عبادت می نمودند و این در حقیقت اوج اخلاص است.
اگر براى ما روشن شود که هیچ‏کس به غیر از خدا منشأ اثرى نیست و بفهمیم که رزق، عطا، منع، غنا، فقر، مرض، سلامتى، ذلت، عزت، زندگى، مردن و. همه در دست خداوند است و هر آنچه در جهان هست مقهور امر حاکم بى‏شریک مى‏باشد، دیگر دل به دیگران نمى‏بندیم و خودنمایى در مقابل دیگران برایمان لذتى نخواهد داشت
2- اخلاص در عمل:
اخلاص در عمل به معنی خالص شدن اعمال از گناهان و رسیدن انسان به ملکه تقوی و ورع است و مراتبى دارد:
مرتبه اول ؛ترک محرمات و انجام واجبات است.
مرتبه دوم ؛ترک مکروهات و انجام مستحبات به ویژه اهتمام به نماز شب است.
مرتبه سوم ؛ترک آنچه موجب اشتغال قلب به غیر خداى مى‏شود مانند بسیارى از مباحات، و همواره در جست و جوى خدا بودن و التزام به آنچه که باعث تقرّب درگاه الهى است.
بهترین راه شروع براى ورزیدگى در اخلاص، نماز است که کون جامع و عبادت تام است و اگر بتوان در آن اخلاص داشت و همواره آن را قربة الى اللَّه به جاى آورد، این خود آمادگى و تمرین مى‏شود که انسان در تمام شؤونات زندگى، اخلاص را رعایت کند.
اگر کسى این مراحل را به طور جدى پشت سر گذاشت، یک قدم به پیش برداشته و آن تسلیم نمودن اقالیم سبعه تن، تحت فرمان الهى است.
3-تصفیه دل:
یکی از مراحل مهم اخلاص هم بیرون راندن تمام رذایل نفسانى ، حب دنیا ، لذت ها و آرزوهای دنیوی، از نهان خانه دل است . آن کس که بتواند شیطان و نفس اماره را از خانه دل بیرون افکند، آن گاه خواهد دید که خداى سبحان- که صاحبخانه است- فضاى دل او را چگونه پر خواهد نموده . در حدیث قدسى آمده است که: قلب المؤمن عرش الرحمان و عرش خدای رحمان جایگاه خدای سبحان است.
منبع : تبیان
................................................................
:: یا امام رضا (ع) ،دلم بدجور هوایی و صحن و سرات شده :
شعر زیر رو تقدیم می کنم به تمام اونهایی که دلشون هوای زیارت حرم آقا امام رضا (ع) رو کرده.اگه مشرف شدید ،از ما هم یادی بکنید.
آقا چه کنیم؟  دست بر سر شده ایم
در عشق تو مانده ایم و مضطر شده ایم
ما که تندیس گر واژه عشق هستیم
شرمنده ی برگهای دفتر شده ایم


یا امام رضا
...............................................................
:: پی نوشت 1 :
حضرت کاظم (علیه السلام)  فرمودند:
تفقه کنید در دین خدا (اسلام)، زیرا که فقه کلید بینایی و بصیرت است.
:: پی نوشت 2 :
همنشینی مؤثر است . مصاحبت اثر دارد . نفس انسانی خوپذیر است . انسانی که با انسانی مدتی به سر برده است می‏بینی چنان از یکدیگر خو گرفته‏اند که احوالات هر یک حکایت از دیگری می‏کند بلکه مطلقا همنشینی اثر دارد . مثلا شاگرد بر اثر مصاحبت‏با استاد، از سیرت و خوی استاد حکایت می‏کند و همچنین فرزند از پدر که «الولد سر ابیه .» به قول خواجه عبدالله انصاری: دود از آتش چنان نشان ندهد و خاک از باد که ظاهر از باطن و شاگرد از استاد .
غرض، این‏که مصاحبت مطلقا مؤثر است‏حتی در حیوانات، بلکه در جمادات، به قول شیخ اجل سعدی:
 گلی خوشبوی در حمام روزی                      
 رسید از دست محبوبی به دستم
 بدو گفتم که مشکی یا عبیری        
 که از بوی دلاویز تو مستم
 بگفتا من گلی ناچیز بودم             
 ولیکن مدتی با گل نشستم
 کمال همنشین در من اثر کرد        
 وگرنه من همان خاکم که هستم
حالا این معنا را بالا ببرید . در مصاحبت‏با ملکوت عالم، با حقیقت عالم، با خدای عالم در نظر بگیرید . اگر چنین توفیقی پیدا کردیم که توانستیم همواره و در همه حال عندالله حضور داشته باشیم، چه خواهیم شد؟ ! خوشا به حال کسانی که همواره مصاحبت ‏با خدایشان دارند، جلیس و انیس آنان خدایشان است .
آن‏هایی که همنشینی با خداوند عالم دارند، کسانی هستند که اسمای جمالی و جلالی خداوند سبحان در ایشان رسوخ کرده است . جوادند، رحیمند، عطوفند، عالمند و همچنین دارای دیگر اسماء الله هستند .
:: سخنانی از آیت الله حسن زاده(حفظه الله)
..............................................................
:: این كه گفته می‏شود اگر كسی غیبت كند صاحب دلان می‏بینند از دهانش آتش بیرون می‏آید، آیا با ستار بودن حضرت حق منافات ندارد؟
خداوند متعال كه ستار العیوب است، میداند كجاستارى كند و كجا ستارى نكند. اگر كسى ستار عیوب دیگران باشد و در عین حال مخفیانه مرتكب گناهى شود، ذات اقدس اله اجازه نخواهد داد اسرارش نزد دیگران افشا شود.حتى در قیامت خداوند اجازه نمیدهد كسانى كه در كنار یكدیگرند از اعمال هم باخبر شوند. بنابراین، عملكرد خود شخص بسیار مهم است. اگر كسى پرده دیگران را ندرد و آشكارا به گناه دست نیازد، خداوند پرده‏اش را نمى‏درد.بنابراین، كسى كه با قلم و بیان و اندیشه‏هاى ناصواب خود آبروى دین خدا و مردم را مى‏برد، به جایى مى‏رسد كه شایسته نیست خداوند متعال آبروى او را حفظ كند. در این موقعیت، خداى سبحان اجازه مى‏دهد صاحبدلان ببینند او چه كرده است و حتى احتمال دارد در قیامت، در مقابل دیگران، رسوا شود.
(لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، كد: 47/500020)






برچسب ها :
اخلاص ,  خودسازی ,  معنویت ,  دل نوشت ,  زیارت ,