دوست دارم یه بحثی رو باز کنم و نیازمندی های بصیرت رو ،همون قدر که فهمیدمشون تشریح کنم.ادارک صحیح از شرایط و فضاها به نظر من از اولین پیش نیازهای بصیرته.به مقدار بصیرتی که داریم ،به همون میزان صحیح یا غلط تصمیم گیری می کنیم.و این تصمیم گیری ها ما رو در شرایط مختلف و در برابر حق و حقوقی قرار می ده.
برای جهت گیری بهتر و زندگی کردن درست با آدمها باید خودمون رو جای اونها قرار بدیم و مجازاً به جاشون زندگی کنیم.یا حداقل راهی رو پیدا کنیم که زندگی کردن هاشون رو بفهمیم و حالشون رو درک کنیم.برای آدمها در شرایط مختلف ،اتفاقات مختلف می افته.این که اون چه که شنیدیم ،در اصل چی بوده و اون چیز که دیدیم چی بوده که اون طور بروز کرده نیازمند ریشه یابی اصولی هستش.
اگر این طور فکر کنیم خیلی از رفتارهای اصولی و غیر اصولی آدمها قابل درکن.ادراک فضای زندگیشون ،کاستی ها و قوت هاشون و نتیجه ای که این کاستی ها و قوت ها از خودشون نشون می دن.این نوع تفکر یه دید کلان تر به انسان می ده.بهش کمک می کنه که منصفانه تر رفتار کنه و بتونه اون چه که حقه رو نشر بده. 
..............................................
:: پی نوشت 1:
گاهی وقتها فقط باید بسوزی و بسازی
و کنار بکشی ،وقتی می تونی باشی
این روزها
ماییم و کشمکش با دغدغه های جدید و
حرف هایی که نباید گفت
:: پی نوشت 2:
برادری با بدکاران، از بزرگ ترین حماقت هاست. (امام علی علیه السلام)






برچسب ها :
دل نوشته ,  بصیرت ,  تطبیق ,