خدایا ...
بنده گناه کارت رو قبول کن 
بنده پشیمانت رو قبول کن
بنده بی بصیرتت رو قبول کن
لااقل منو بنده قبول کن
بنده حقیر و ناچیز خودت
به حق بنده راستینت زهرا (س)

در خانه فاطمه(س)
..........................................
:: حسرت نوشت 1:
ترسم که بیایی و من آنروز نباشم...
حسرت نوشت
:: حسرت نوشت 2:
باز هوای حرمت آرزوست ...
باز هوای حرمت آرزوست
..............................
:: در حدیث قدسی آمده است:
هرگاه به دل بنده ای سر زنم وببینم که یاد من بر آن چیره گشته است،اراده وتربیت او را خود به عهده گیرم وهمنشین وهم سخن وهمدم او شوم.
(میزان الحکمه)
:: سجادیه نوشت :
ای آنکه گرهِ کارهای فرو بسته به سر انگشت تو گشوده می‌شود، و ای آن که سختیِ دشواری‌ها با تو آسان می‌گردد، و ای آن که راه گریز به سوی رهایی و آسودگی را از تو باید خواست.
تویی آن که در کارهای مهم بخوانندش، و در ناگواری‌ها بدو پناه برند. هیچ بلایی از ما برنگردد مگر تو آن بلا را بگردانی، و هیچ اندوهی بر طرف نشود مگر تو آن را از دل برانی.
ای پروردگار من، اینک بلایی بر سرم فرود آمده که سنگینی‌اش مرا به زانو درآورده است، و به دردی گرفتار آمده‌ام که با آن مدارا نتوانم کرد.
این همه را تو به نیروی خویش بر من وارد آورده‌ای و به سوی من روان کرده‌ای.
آنچه تو بر من وارد آورده‌ای، هیچ کس باز نَبَرد، و آنچه تو به سوی من روان کرده‌ای، هیچ کس برنگرداند. دری را که تو بسته باشی. کَس نگشاید، و دری را که تو گشوده باشی، کَس نتواند بست. آن کار را که تو دشوار کنی، هیچ کس آسان نکند، و آن کس را که تو خوار گردانی، کسی مدد نرساند.
ای پروردگارِ من، از آنچه بر سرم آمده، دلتنگ و بی‌طاقتم، و جانم از آن اندوه که نصیب من گردیده، آکنده است؛ و این در حالی است که تنها تو می‌توانی آن اندوه را از میان برداری و آنچه را بدان گرفتار آمده‌ام دور کنی. پس با من چنین کن، اگر چه شایسته‌ی آن نباشم، ای صاحب عرش بزرگ




برچسب ها :
گناه ,  توبه ,  شرمساری ,  حقارت بنده ,