نفسم طنین نمناک تالابی خفته و تنهاست ،

             که در سیاهی موجگون بوته زار پنهان است.

نگاهم لحظه ی افسرده ی فانوسی ایست ،

             همدم سازی کهنه در کوله بار پیرمردی تنها

چهره ام جریان سیال بی اتکایی هاست

لبخندم تلخ تر از غریو صد گریه ،

           آشناتر از همیشه

... حول حالنا الی احسن الحال 

    حول حالنا    

 





برچسب ها :
تنهایی ,  متن ادبی ,  شعر سپید ,  شعر نو ,