سکوت من و تو رو بهتون تقدیم می کنم ،قبلا فقط سروده های دوبیتی خودمو در وبلاگ منتشر می کردم تصمیم دارم از سال آینده قو ی تر بنویسم.این آخرین پست وبلاگ در سال 89 خواهد بود.

سکوت شاید غربت غم هاست

نفیر ناله ی تن هاست

عیارِ وسعتِ درد و دل هاست

طنین خفته ی فریاد شب هاست

 

شاید آهنگ غروب سربداران

زمان گم شدن در یاد یاران

نوای دانه های شن ،قبلِ طوفان

همدم هر لحظه یِ چشم انتظاران

 

شاید نوایِ نیمروزِ بی قراری

نشانِ بی نشانِ ،بی هم نوایی

صدای کوله بار بی نوایی

رنگِ بی رنگِ ،جویبار انتظاری

 

گذر کردن ورایِ لحظه هایی عاشقانه

جستجوی هم نفس ،در پس شعر و ترانه

ذکر یازهرای جانباز ،در پستوی خانه

تکیه گاه اهل دل ،در مناجات شبانه

 

گاهی اما رنگ ریا دارد

غریو فتنه ها در بطن دارد

غرشی گنگ ولی گیرا دارد

هجوم قبطیان را می نگارد

 

سکوت من و تو ،ای یار انقلاب

کدامین رنگ و بو دارد ؟ دریاب

بیا تا نمانی در دشت بی آب

صدای لبیک می آید ،بشتاب

:: التماس دعا





برچسب ها :
سکوت ,  دل نوشته ,  شعر ,  درد و دل ,