از زمان ظهور وبلاگ در تارنمای وب ،نشر آن چه که می اندیشیم و به اشتراک گذاشتن آن رشد زیادی پیدا کرد ،در حال حاضر با وجود ابزارهای فید ریدر و خبرنامه ها ی گوناگون سرعت این رشد دوچندان شده است.وقتی پستی به این سرعت و گستردگی قابلیت انتشار پیدا می کند.طبعاً مسئولیت نویسنده در قبال آن چه که ارائه کرده است هم اهمیت بسیاری به خود می گیرد.
چون هر بلاگر خود انتخاب می کند چه بنویسد ،چه تهیه کند و یا چه به اشتراک بگذارد ،پس در قبال آن چه ارائه کرده مسئول است.اگر نویسنده ای برای ثبات و دوام وبلاگش و نشر اندیشه هایش و حرمت و احترام مخاطبانش اهمیت قائل است باید مسائلی مثل عفت قلم ،حق قلم ،حق الناس و قانون را مئنظر قرار دهد و به خود بقبولاند آن ها را فدای بازدید کننده ی بیشتر و یا پیج رنک بالاتر نکند.
انسان ابعاد فکری متفاوتی دارد و نوشته هایش هم به تبیعت از افکاری که دارد از مسائل مختلفی خواهد بود.ولی آیا تمام آن چه که می اندیشیم و آن چه که می نویسیم قابلیت انتشار دارد؟ آیا می توانیم پاسخگوی بازتاب هایش باشیم؟
چه خوب بود اگر به خود می قبولاندیم که از سلیقه ها و دیدگاه های متفاوت ببینیم ،بشنویم و آگاه شویم و با ترازوی حق بسنجیم و بدور از تعصبات خاص ، آن چه را منتشر کنیم که مصالح جامعه و مخاطبان در آن لحاظ شده باشد.به مانند یک صافی به مانند یک فیلتر

:: یا مهدی با مهدی تا مهدی





برچسب ها :
وبلاگ ,  وبلاگنویسی ,  قانون ,  اخلاق ,  درد و دل ,